niedziela, 6 lipca 2014

Legenda upadku

Tak mi Cię żal, tak mi Cię szkoda. Cichutko szumi w strumieniu woda. Jak mi jest przykro, jak żałuję, że...Na polu wiatr powtarza też. To takie rzewne, to takie złe. Kościelne dzwony, głoszą niedzielną wieść. Nie mogę słuchać, nie mogę znieść, że on już nigdy nie pojawi się. To samo życie, to sam jego sens. Za oknem ptaki nucą smutny trel. Już jest za późno, już nie ma jej. Nad młodej kobiety grobem, ktoś zatrzymał się.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

(Nie) Pierwszy upadek

Dziękuję Ci, że we mnie wierzysz, że wciąż rad nie dajesz... i każdego jego miarą mierzysz. Tak jak każda dobra matka.  Wciąż bardziej podob...