Uczę się, wiem, a nie stosuję

Nad Recklinghausen już słońce świeci, a ja już chyba nie chcę bawić tych starych dzieci, taką matką być chcę mniej.  My wciąż się kłócimy i nie możemy zgodzić się. Kiedy wszystkich interesy są tak różne, my swoje rozwiążmy polubownie, spotkajmy się. Wkrótce wrócę do Polski. Żadnych zasad więcej, będę robić tylko to, czego chcę. Może głębiej zastanowię się nad tym, skąd się biorą dzieci, może wspólnie rozważymy je. Wiem, że chcesz mieć je później, ja już teraz pragnę je. Każdy pragnie więcej ciepła, ostatnio ty dostajesz go najmniej, wiem, jak się to robi, chyba umiem dać Ci je. Zarzucę eksperymenty słowne i ty nie ucz więcej się. Zróbmy w końcu to, co najlepiej umiemy, pokochajmy się.