List do Ukochanego!

Drogi ... ! Pytasz mnie co robię, zastanawiasz się dlaczego wciąż nie jestem przy tobie. Wiesz, stale myślę o Tobie, o nas, o naszej trudnej do świętości drodze. Czasem krętej, pod górę. Myślę, że decyzje za szybko podejmuję. Chcę zostać i chcę odejść, chcę się kochać i uprawiać cnotę. Chcę być z Tobą, lecz się boję. Nie będziemy nigdy do naśladowania wzorem. Przy mnie się nie wzbogacisz, nigdy nie zostaniesz historii profesorem. Chciałabym byś odegrał w moim życiu najważniejszą rolę, został moim najstarszym przyjacielem, najmłodszym kochankiem i jedynym mężem. Lecz tak bardzo tego pragnę, że boję się o Tobie myśleć, że mógłbyś zmienić bieg mego samotnego życia zdarzeń. Więc się pewnie nigdy nie dowiesz, że o Tobie wciąż marzę. Czasem tylko szepnę dziwne słowo lub dwa, których możesz nie zrozumieć. Nie miej mi tego za złe.