Pół żatrem, czy serio?

Gdy czytam, jak pięknie do mnie piszesz, dłonią usta zakrywam i rękę z rozpaczy gryzę. Spoglądam w okno, na kratę i odwaga opuszcza mnie. Nazwij mnie tchórzem, krzycz na mnie, a potem wróć i przytul mnie. Tchnij we mnie nadziei promyk, że to życie ma ciąg dalszy, z dala od klatki, bliżej ciebie, w domu. Rozmawiaj ze mną otwarcie, nie mów po kryjomu, lub pół żartem. Spotkajmy się i spróbujmy sobie nawzajem pomóc. Umiesz to zrobić, jeszcze pamiętam, myślę o Tobie...Zbyszek!