Znaki na ziemi i niebie

Rzeki płyną, jak otwarte rany. Na ziemi ścielą się z liści dywany. Więdną w wazonach kwiaty, na polach żółkną trawy. . W lustrze wody odbija się zgarbiona topola. W stawie topią się żołędzie, straciły nadzieję, że kiedyś będą dębem. Ktoś przez nieuwagę stawia przyrody rezerwaty na skraju autostrady. A nasz statek wpłynął na spokojne oceany. Patrzymy w dal, w niekończący się bezkres. Na horyzoncie majaczą ptaki, w dziobach niosą jakieś znaki, zwiastujące nadchodzącą jesień. Nie bój się, wyciągnij do jednego rękę. Ptak przysiadł na ramieniu i zaśpiewał smutną piosenkę. Przyniósł dla nas nowiny, z jakiejś odległej nikomu nieznanej krainy. I może, gdybyśmy rozumieli jego mowę, wiedzielibyśmy, w którą płynąć teraz stronę. A wszystkie znaki na ziemi i niebie i tak będą mówić, że ja kocham ciebie.