Szatanie!

Byłeś każdej wojny beznamiętnym obserwatorem, nawet krótko za plecami przywódców stałeś, słowa kluczowe do uszu wlewałeś. Wygłaszać puste słowa pomagałeś, chorą wyobraźnię ludzi nakręcałeś. W góry ludzi zapraszałeś, gdy śnieg i niebezpieczne lawiny zasypaniem grożą. Wszystko sobie dobrze przemyślałeś, gdy Zbyszka do mnie zachęcałeś. Psychicznie jedną usuniętą ciążą dręczoną, w pięknym, młodym chłopaku zakochać się pozwoliłeś, bo wiedziałeś, że jego odejście, będzie tą ostatnią kroplą goryczy mego smutnego życia przepełnioną. Tak, tego właśnie chciałeś. Moje nędzne życie sobie upodobałeś? Bierz, jeśli potrafisz, sznur już wieszam na szyi, chcesz jeszcze przed śmiercią mój strach zobaczyć? Przyjrzyj mi się ten ostatni raz dobrze, bo żyć nie potrafiłam, za to umrę godnie.